Majda Bekkali: Fusion Sacree pour Lui

"Młynek ma brzuch z białej porcelany, a w brzuchu otwór, w którym drewniana szufladka 
zbiera owoce pracy. Brzuch jest przykryty mosiężnym kapeluszem z rączką zakończoną 
kawałkiem drewna. Kapelusz ma zamykaną jamkę - do niej wsypuje się szeleszczące ziarnka kawy. (...)
Daleko na wschodzie znalazł go Michał i jako łup wojenny schował do wojskowego plecaka. Wieczorem na postoju wąchał jego szufladkę - pachniała bezpieczeństwem, kawą, domem. Misia wychodziła z młynkiem na ławkę przed dom i obracała rączką. Wtedy młynek chodził lekko, jakby się z nią bawił. Misia przyglądała się z ławki światu, a młynek kręcił się i mełł pustą przestrzeń. Ale kiedyś Genowefa wsypała do niego garść czarnych ziarenek i kazała je zemleć. Wtedy rączka nie obracała się już tak gładko. Młynek zachłysnął się i powoli, systematycznie zaczął pracować i skrzypieć. Skończyła się zabawa. Było w pracy młynka tyle powagi, że nikt nie śmiałby go teraz zatrzymać. Cały stawał się mieleniem. A potem dołączył się do młynka, Misi i całego świata zapach świeżo zmielonej kawy".* 

Majda Bekkali: Fusion Sacree pour Elle

Limitowany falkon- rzeźba stworzony dla zapachów Fusion Sacree od Majdy Beekali przez Isabelle Jeandot jest piękny. Nie umiem jednoznacznie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy niewątpliwa uroda flakonu wystarczy by twierdzić o jego wysokiej wartości artystycznej jako dzieła sztuki ale wyobrażam sobie, że obcowanie z wyciętym w krysztale misternie wykonanym kształtem jest niezwykle przyjemne.

Niestety, nie mogę powiedzieć tego samego o pachnidłach, które zostały w ten flakon zaklęte. Bertrand Duchaufour stworzył dwie kompozycje gourmand dowodząc mi że potrafi zmieszać intrygujące, lubiane przeze mnie składniki tworząc perfumy, których finalny kształt absolutnie mi nie odpowiada.
Dziś słów kilka o jednej z nich.