Dotykanie piękna nie jest sprawą oczywistą. Oto prawosławna pieśń religijna wykonywana przez gruziński chór. Mnie dech zapiera nieobjętością transcendentu, przeczuciem tajemnicy, tej rzeczy bez nazwy, przed którą umysł kapituluje a zmysły zatrzymują się na samym progu zachwytu. Pełna zapętlonych fraz i powtórzeń melodia opisuje to, co nie do opisania poruszając, zadziwiając, dotykając głęboko. Ale ktoś nieczuły na taki rodzaj piękna uznać może, że to ponure, smętne i monotonne wycie i ów, jak sądzę, także będzie na prawdzie.
Podobnie jest z bohaterką dzisiejszej opowieści, Alambar od Laboratorio Olfattivo. Nie zachwyci, jak mniemam, poszukiwacza nowości i oryginalności, tropiciela nowych dróg w perfumiarstwie. Nie oczaruje wielbiciela złożoności, olfaktorycznego bogactwa. Nie uwiedzie tych, którzy nade wszystko cenią spektakularne ewolucje, pełne napięcia zwroty wonnej akcji. Ale ci, którym bliski jest smętek i prostota chóralnych, religijnych pieśni, których poraża jasność i czystość rysów twarzy postaci z płócien Botticellego albo świętych z prawosławnych ikon powinni koniecznie się z Alambar zapoznać.
