Annick Goutal, Les Orientalistes: Musc Nomade

Pamiętacie film Petera Greenawaya The Pillow Book? To opowieść o Japonce, której, gdy była dzieckiem ojciec w każdą rocznicę jej urodzin wypisywał na twarzy życzenia. W dorosłym życiu dziewczyna szuka mężczyzny, dla którego jej ciało będzie płótnem i papierem, powierzchnią na której wypisać można słowa i opowieści. Rola materiału, przestrzeni dla słów jednak przestaje jej wystarczać i w końcu sama pragnie być twórcą kreślącym słowa na cudzej skórze.
Niewinny, pełen czułości ojcowski obyczaj staje się niezwykłym erotycznym rytuałem, zmysłową przygodą, aktem miłości, wstępem do spełnienia i tragedii.

Keiko Mecheri: Oliban

Imię Oliban skusi każdego chyba miłośnika kadzidła. Ku memu zdumieniu podczas testów okazało się, że Oliban nie pachnie wcale olibanum. Budząca nieodmiennie kościelne skojarzenia żywica jest co prawda w zapachu gdzieś ukryta ale oblicze ma tak miękkie, słodkie i wdzięczne, że trudno w niej rozpoznać surowe, ascetyczne, chmurne i nieprzeniknione niczym twarz Boga Ojca kanoniczne ujęcie olibanum. No, chyba że uznamy iż Bóg jest nie ojcem a Matką.

Ambre Fetiche Les Orientalistes Annick Goutal

Ktoś nie znający starokatalońskiego słuchając tej zadumanej, pięknej muzyki nie zgadłby chyba, że opowiada ona o strachu, zagładzie, zniszczeniu, płomieniach i ostatecznym sądzie. To jedna z wykonywanych przez La Capella Reial de Catalunya pod dyrygenturą Jordiego Savalla Pieśni Sybilli (El Cant de la Sibil.la), zaklętych w muzykę przepowiedni zaadoptowanej przez chrześcijaństwo wieszczki ze starożytnej Grecji.
Perfumeryjna bohaterka dzisiejszej opowieści w podobny sposób łączy w sobie silne emocje i wyciszenie, intensywność i głęboką zadumę, sacrum i profanum, miękkość i surowość, pogaństwo i chrześcijaństwo, sprawy ziemskie i boskie.
Ze specjalną dedykacją dla Miłego Gościa.