Czarna dziura to jeden z najdziwniejszych obiektów w menażerii wszechświata. Powstaje najczęściej na okoliczność śmierci bardzo dużej gwiazdy, wtedy gdy procesy fuzji ustają i nic już nie może powstrzymać kolapsu, zapadnięcia się niewyobrażalnej masy do punktu w matematycznym znaczeniu tego słowa. Czarna dziura nieprawdopodobną grawitacyjną mocą pochłania wszystko, nawet dla światła z przestrzeni zwanej horyzontem zdarzeń nie ma już ucieczki. Co dzieje się wewnątrz czarnej dziury, nie wiemy. Pewnie przestają obowiązywać tam znane nam prawa fizyki i prawa wyobraźni.
Czarne dziury są, jak sama nazwa wskazuje, doskonale czarne. Opadająca na nie materia jednak potęgą grawitacji zmienia się w plazmę i emituje światło. Czarne dziury czasami też obracają się, a razem z nimi obraca się fragment czasoprzestrzeni. Wszystko to sprawia, że te śmiertelnie groźni, nienasyceni kosmiczni zabójcy są też nieprawdopodobnie piękni.
Czarne dziury są, jak sama nazwa wskazuje, doskonale czarne. Opadająca na nie materia jednak potęgą grawitacji zmienia się w plazmę i emituje światło. Czarne dziury czasami też obracają się, a razem z nimi obraca się fragment czasoprzestrzeni. Wszystko to sprawia, że te śmiertelnie groźni, nienasyceni kosmiczni zabójcy są też nieprawdopodobnie piękni.
