Ta opowieść nie może obyć się bez specjalnej dedykacji dla Poli, dzięki hojności której mam okazję poznać Bois Exotique zwane też Sweet Amber Woods. Wciąż nie umiem zdecydować się, które z tych dwojga imion z nich pełniej oddają charakter tego żywicznego, gęstego zapachu, tajemniczego i nieziemsko spokojnego niczym oblicze medytującego Buddy.
